بانک مرکزی شیلی (BCCh) در نشست سپتامبر خود نرخ سیاست پولی را مطابق با انتظار اجماع بازار، بدون تغییر در ۴.۵۰٪ حفظ کرد. این تصمیم بیانگر رویکرد «صبر و مشاهده» است؛ در حالی که سیاست‌گذاران در حال ارزیابی چشم‌انداز هستند، ضعف فعالیت داخلی و نرم‌تر شدن بازار کار از شدت نگرانی نسبت به فشارهای تورمی خارجی می‌کاهد، حتی با وجود آن‌که انتظارات تورمی همچنان مهار‌شده باقی مانده است.

تراز ریسک‌ها تغییر کرده است؛ به‌طوری‌که افزایش قیمت نفت و احتمال تشدید بیشتر سیاست پولی فدرال‌رزرو، همچنان امکان افزایش نرخ از سوی BCCh در آینده را روی میز نگه می‌دارد. در حال حاضر انتظار می‌رود سیاست پولی در ۴.۵۰٪ در حالت توقف باقی بماند و هرگونه تغییر به احتمال زیاد به این بستگی خواهد داشت که آیا انتظارات تورمی از هدف فاصله می‌گیرد یا اینکه فعالیت اقتصادی شیلی نشانه‌های روشن‌تری از بهبود نشان می‌دهد.

راهبرد معاملاتی مشتقه در محیط نرخ بهره باثبات

با ثابت ماندن نرخ معیار بانک مرکزی شیلی در ۴.۵۰٪ در سپتامبر، به معامله‌گران مشتقه توصیه می‌کنیم برای یک دوره نسبتاً طولانی ثبات نرخ‌ها موقعیت‌گیری کنند. منحنی سوآپ «کامارا»ی شیلی احتمالاً با کنار رفتن انتظارات فوری از تعدیل‌های بیشتر نرخ، تخت‌تر (Flatten) می‌شود. پیشنهاد می‌کنیم بر سوآپ‌های نرخ بهره کوتاه تا میان‌مدت تمرکز شود تا در حالی که بانک مرکزی در حالت توقف قرار دارد، از ثبات بازدهی بهره‌برداری شود.

پس‌زمینه کلان و رویکردهای پوشش ریسک

موضع معاملاتی محتاطانه ما با پس‌زمینه脆弱 اقتصاد شیلی تقویت می‌شود؛ به‌طوری‌که نرخ بیکاری ملی همچنان در سطح بالای ۸.۷٪ گیر کرده است. همچنین رشد تولید ناخالص داخلی شیلی در سه‌ماهه دوم ۲۰۲۶ با افزایش اندک ۱.۶٪ نسبت به مدت مشابه سال قبل، نشان می‌دهد تقاضای داخلی همچنان ضعیف است. این شاخص‌های کم‌تحرک حاکی از آن است که بانک مرکزی نمی‌تواند به‌سادگی نرخ‌ها را افزایش دهد، بدون آن‌که خطر تشدید رکود/کندی اقتصادی را بالا ببرد.

همزمان باید فشارهای بیرونی را نیز مدیریت کرد؛ به‌ویژه با نوسان قیمت جهانی نفت خام در حوالی ۸۰ دلار به ازای هر بشکه و ماندگاری نرخ‌های بهره آمریکا در سطوح بالا. این واگرایی سیاستی بر پزوی شیلی فشار وارد کرده و این ارز طی سه‌ماهه گذشته حدود ۵.۲٪ در برابر دلار آمریکا تضعیف شده است. برای مدیریت این ریسک، استفاده از اختیار معامله ارزی USD/CLP را پیشنهاد می‌کنیم؛ به‌طور مشخص راهبردهای مبتنی بر نوسان ضمنی مانند «استرادل» برای پوشش ریسک جهش‌های ناگهانی ارز.

داده‌های تاریخی نشان می‌دهد وقتی بانک مرکزی وارد یک مکث طولانی می‌شود، نوسان نرخ بهره پیش از حرکت بزرگ بعدی فشرده می‌شود. در دوره‌های مکث مشابه، مانند اواخر ۲۰۱۸، ساختارهای مشتقه «دامنه‌ای» (Range-bound) بالاترین بازده تعدیل‌شده به ریسک را ایجاد کردند. در نتیجه، پیشنهاد می‌کنیم برای بهره‌برداری از این دوره مورد انتظار رفتار دامنه‌ای نرخ‌ها طی هفته‌های پیشِ رو، ورود به «سوآپ‌های رِینج-اکروال» (Range-accrual swaps) در دستور کار قرار گیرد.