USD/CHF روز دوشنبه با سوگیری نزولی معامله شد؛ در حالی‌که دلار آمریکا همچنان تحت فشار بود و قدرت گسترده‌تر ین ژاپن فضای بازار را تعیین می‌کرد. این جفت‌ارز پس از عقب‌نشینی از سقف روزانه 0.8110، حوالی 0.8091 قرار داشت. در بازارهای دیگر، USD/JPY تا کف شش‌ونیم‌ماهه نزدیک 154.40 افت کرد، در حالی‌که شاخص دلار آمریکا (DXY) نزدیک کف دو هفته اخیر و حوالی 98.90 نوسان داشت. تنش‌های خاورمیانه و افزایش قیمت نفت نگرانی‌های تورمی را تشدید کرد و در کنار داده‌های قوی اشتغال آمریکا در روز جمعه، انتظارات برای افزایش نرخ بهره فدرال رزرو (Fed) را در آستانه انتشار داده‌های PPI و CPI آمریکا و نشست 15 تا 16 سپتامبر فدرال رزرو در کانون توجه نگه داشت.

فرانک سوئیس نتوانست به‌طور کامل از ضعف دلار بهره‌مند شود؛ زیرا پویایی‌های معامله انتقالی (Carry Trade) و تنظیمات سیاستی، تقاضا را شکل می‌دادند. با کاهش جذابیت ین به‌عنوان ارز تأمین مالی به دلیل انتظار برای تداوم انقباض بانک مرکزی ژاپن (BoJ)، توجه به سمت فرانک معطوف شده است؛ با توجه به نرخ سیاستی 0% بانک ملی سوئیس (SNB). با این حال، تمایل SNB به مداخله برای مهار تقویت تندوتیز ارز، نقش محدودکننده داشته است. از منظر تکنیکال، USD/CHF نزدیک میانگین متحرک ساده 50روزه (SMA) حدود 0.8091 حفظ شد و میانگین‌های متحرک 100روزه و 200روزه همچنان ساختار کلی را پشتیبانی می‌کردند؛ RSI نزدیک 51 بود و MACD اندکی مثبت باقی ماند. مقاومت‌ها در حوالی 0.8150 و 0.8200 قرار داشت، در حالی‌که حمایت در 0.8000 و میانگین متحرک 200روزه نزدیک 0.7935 دیده می‌شد.

چشم‌انداز نوسان‌پذیری و استراتژی در USD/CHF

ما معتقدیم معامله‌گران مشتقه باید خود را برای گسترش نوسان‌پذیری در USD/CHF آماده کنند؛ زیرا این جفت‌ارز به‌صورت فشرده پیرامون میانگین متحرک ساده 50روزه خود در 0.8091 در حال تجمیع است. از منظر تاریخی، نوسان ضمنی یک‌ماهه USD/CHF حدود 6.5% است، اما معمولاً در روزهای منتهی به انتشار داده‌های کلیدی تورم آمریکا و نشست‌های فدرال رزرو، بین 1.5 تا 2 واحد درصد جهش می‌کند. با توجه به اینکه CPI و PPI آمریکا این هفته و پیش از نشست میانه سپتامبر فدرال رزرو منتشر می‌شوند، خرید استرادل‌ها یا استرنگل‌های کوتاه‌سررسید به ما امکان می‌دهد از یک شکست قیمتی تند در هر دو جهت منتفع شویم.

جایگاه‌گیری (Positioning) و مدیریت ریسک

در سناریوی جایگزین، می‌توانیم به اسپردهای ساختاریافته «بول کال» (Bull Call Spread) نگاه کنیم تا از افزایش واگرایی نرخ بهره بین فدرال رزرو و بانک ملی سوئیس بهره ببریم. احتمال افزایش نرخ بهره توسط فدرال رزرو تا حد زیادی با رشد قیمت انرژی تقویت می‌شود، در حالی‌که SNB نرخ سیاستی 0% را حفظ کرده است. این تفاوت معنادار، فرانک را به یک ارز اصلی تأمین مالی برای معاملات کری تبدیل می‌کند که از نظر تاریخی، وقتی سرمایه‌گذاران جهانی به دنبال بازده هستند، پتانسیل صعودی آن را محدود می‌سازد.

برای مدیریت ریسک نزولی، باید توجه کنیم که سطح روانی 0.8000 به‌طور قابل‌توجهی توسط میانگین متحرک 100روزه تقویت می‌شود. افزون بر این، رویکرد فعال SNB در مداخله ارزی، با پشتوانه ذخایر ارزی که در گذشته اغلب از 700 میلیارد فرانک سوئیس (CHF) فراتر رفته، سقوط پایدار به زیر 0.7935 را بسیار بعید می‌کند. فروش اختیار فروش (Put) خارج از پول (Out-of-the-money) در 0.7950 یا پایین‌تر می‌تواند به ما کمک کند پرمیوم را با ریسک کنترل‌شده دریافت کنیم، در حالی‌که از «کف ضمنی» SNB به‌عنوان سپر استفاده می‌شود.