روپیه هند بار دیگر در حال آزمودن سطوح نزولی است؛ «سوسیته ژنرال» احتمال می‌دهد این ارز بار دیگر کف تاریخی خود در نزدیکی 96.9550 به ازای هر دلار آمریکا را—که آخرین بار در 20 مه ثبت شد—مجدداً لمس کند؛ پس از آنکه نفت برنت به بالای 90 دلار در هر بشکه صعود کرد. بانک مرکزی هند (RBI) در واکنش، برای حمایت از ارز، مداخله ارزی را در بازارهای برون‌مرزی و درون‌مرزی افزایش داده است؛ زیرا رشد قیمت انرژی فشار بیشتری بر تراز خارجی هند وارد می‌کند.

در کنار مداخله، RBI برای تقویت شرایط تأمین مالی بر ورودی‌های ارز خارجی تکیه کرده است. سپرده‌های FCNR(B) معادل 17.4 میلیارد دلار جذب کرده‌اند، در حالی که وام‌گیری‌های تجاری خارجی (ECB) 1.34 میلیارد دلار اضافه کرده و وام‌گیری ارزی برون‌مرزی بانک‌ها نیز 1.97 میلیارد دلار دیگر به آن افزوده است؛ بدین ترتیب، مجموع ورودی‌ها از زمان اعلام این طرح در اوایل ژوئن از 20 میلیارد دلار فراتر رفته است. به‌طور جداگانه، دولت هدف‌گذاری کرده است که مجموع ورودی‌ها به حدود 90 میلیارد دلار برسد؛ عددی که بالاتر از انتظارات جاری بازار توصیف شده، حتی در شرایطی که ریسک‌های خاورمیانه همچنان منبع فشار محسوب می‌شوند.

پویایی‌های بازار روپیه و واکنش بانک مرکزی

می‌بینیم که روپیه هند تحت فشار شدید قرار دارد و در نزدیکی کف تاریخی 96.9550 در برابر دلار آمریکا نوسان می‌کند؛ در حالی که نفت خام برنت سرسختانه بالای 90 دلار در هر بشکه مانده است. هرچند هزینه‌های بالای انرژی معمولاً یک موج فروش تند در روپیه را کلید می‌زند، اما به باور ما دفاع تهاجمی بانک مرکزی هند از بازار، قواعد بازی را برای معامله‌گران مشتقه تغییر می‌دهد. حضور پررنگ بانک مرکزی در هر دو بازار درون‌مرزی و برون‌مرزی یعنی باید انتظار سرکوب نوسان را داشته باشیم، نه یک شکست قیمتی افسارگسیخته.

برای سنجش بهتر، ذخایر ارزی هند همچنان قدرتمند است و نزدیک به سقف‌های تاریخی (بیش از 680 میلیارد دلار) قرار دارد؛ بنابراین بانک مرکزی مهمات کافی برای دفاع از ارز در اختیار دارد. علاوه بر این، هدف‌گذاری دولت برای ورودی‌های 90 میلیارد دلاری—با محوریت سپرده‌های FCNR(B) و وام‌گیری‌های تجاری خارجی—از همین حالا بیش از 20 میلیارد دلار جذب کرده است. این بالشتک بزرگ نقدینگی نشان می‌دهد هر جهش صعودی در نرخ USD/INR با مقاومت فوری رسمی مواجه خواهد شد.

راهبردهای بازار مشتقه در رژیم نوسان سرکوب‌شده

برای معامله‌گران مشتقه، توصیه می‌کنیم از موقعیت‌گیری جهت‌دارِ صرفاً لانگ روی USD/INR پرهیز کنند و به‌جای آن بر راهبردهای فروش نوسان مانند «آیرون کندور» یا «شورت استرادل» تمرکز کنند. داده‌های تاریخی نشان می‌دهد در دوره‌های مداخله سنگین بانک مرکزی، نوسان ضمنی معمولاً حرکت واقعی ارز را بیش‌برآورد می‌کند. بهتر است در هفته‌های پیش‌رو به‌دنبال دریافت پرمیوم از اختیارهایی با قیمت‌های اعمال کمی بیرون از بازه 95.50 تا 97.50 باشیم.

همچنین معامله‌گران می‌توانند از واگرایی میان رشد نفت برنت و ثبات روپیه از طریق اختیارهای بین‌دارایی بهره ببرند. می‌توان ریسک‌های داخلی را با خرید اختیار خرید کوتاه‌مدت روی نفت خام پوشش داد و هم‌زمان نوسان USD/INR را فروخت. این رویکرد ترکیبی، در برابر شوک‌های انرژیِ بیرونی از پرتفوی محافظت می‌کند و در عین حال از عزم بانک مرکزی محلی برای ثابت نگه داشتن روپیه بهره می‌گیرد.