نشست ۱۵–۱۶ سپتامبر کمیته بازار باز فدرال (FOMC) به‌طور گسترده‌ای به‌عنوان زمان نخستین افزایش نرخ بهره فدرال رزرو از ماه مه ۲۰۲۳ انتظار می‌رود؛ چرا که سیاست‌گذاران در حال بازنگری احتیاط قبلیِ ناشی از علائم نرم‌تر بازار کار و تا حدی فروکش‌کردن تورم هستند. سیاست‌گذاری پولی جهانی ترکیبی بوده است: از ابتدای سال تا ۱۱ سپتامبر، ۲۵ مورد از نزدیک به ۹۰ بانک مرکزی نرخ‌ها را در مجموع به‌طور متوسط ۸۵ واحد پایه کاهش دادند، در حالی که ۲۵ بانک مرکزی به‌طور متوسط ۷۵ واحد پایه افزایش دادند و ۳۶ بانک مرکزی بدون تغییر باقی ماندند. فدرال رزرو در اردوگاه «ثبات نرخ» بوده، در حالی که بانک مرکزی اروپا (ECB) دو بار نرخ‌ها را بالا برده و یک اقدام دیگر ECB نیز با تاریخ ۱۰ سپتامبر ثبت شده است؛ توجه همچنین به بانک مرکزی ژاپن (BoJ) در ۱۷–۱۸ سپتامبر و بانک مرکزی انگلستان (BoE) در ۱۷ سپتامبر معطوف است؛ جایی که انتظار می‌رود رأی‌گیری ۶–۳ و احتمالاً ۶–۴ رقم بخورد.
عملکرد اقتصادی آمریکا و روندهای بخشی
رشد اقتصادی آمریکا از سه‌ماهه اول ۲۰۲۵ تاکنون به‌طور متوسط ۲.۲٪ نسبت به مدت مشابه سال قبل بوده است؛ حدود دو برابر نرخ منطقه یورو. با این حال، این رشد «متمرکز» توصیف می‌شود: عمدتاً بر چرخه سرمایه‌گذاریِ محرکِ هوش مصنوعی و اثرات ثروت، در حالی که مصرف خانوارهای کم‌درآمد تحت فشار قرار دارد.
پویایی‌های تورم و ملاحظات سیاستی فدرال رزرو
تورم بر اساس شاخص‌های متعارف همچنان بالاتر از هدف ۲٪ باقی مانده است؛ هرچند CPI سرفصل در ماه اوت در سطح ۳.۴٪ سال‌به‌سال ثابت ماند و تورم هسته از ۲.۵٪ به ۲.۴٪ کاهش یافت. CPI هسته ۰.۲۹٪ ماه‌به‌ماه افزایش یافت که بالاتر از آستانه ۰.۲٪ است؛ در مقابل، هزینه‌های نیروی کار به ازای هر واحد تولید (Unit Labour Costs) به ادامه روند کاهش تورم اشاره دارد. دامنه هدف نرخ بهره فدرال‌فاندز در ۳.۵۰ تا ۳.۷۵ درصد قرار دارد، در برابر برآورد نرخ خنثی ۳.۲۵ تا ۴.۲۵ درصد؛ همچنین به کاهش‌های «بیمه‌ای» در اواخر ۲۰۲۵ اشاره می‌شود که با توجه به کاهش بیکاری، ریسک‌های بالقوه برای انتظارات و شوک انرژی مرتبط با درگیری ایران، بازگرداندن/معکوس‌کردن آن‌ها آسان‌تر تلقی می‌شود.
