عرضه دلار که به اقدامات ویژه بانک مرکزی هند (RBI) گره خورده بود، از روپیه هند حمایت کرده و به ذخایر ارزی این بانک افزوده است. این اقدامات مجموعاً ۱۳۶.۴ میلیارد دلار ورود ارز خارجی را جذب کرد که از این میان ۱۲۷.۲ میلیارد دلار از مسیر سپرده‌های FCNR(B) وارد شد، اما پنجره FCNR(B) در ۳۱ اوت بسته شد. با کمرنگ شدن این کانال، انتظار می‌رود جهش قبلی دلارهای کوتاه‌مدت به‌تدریج فروکش کند و RBI به سمت مدیریت ارزی دوطرفه‌تر حرکت کند.
همین ورودها، نقدینگی سیستم بانکی را به رکورد ۹.۷ تریلیون روپیه رسانده و بدهی‌های فوروارد دلاری را به حدود ۱۳۷ میلیارد دلار افزایش داده است. USD/INR نزدیک ۹۴.۵۰ بسته شد؛ در حالی که مومنتوم نزولی همچنان مشهود است اما RSI وارد ناحیه اشباع فروش شده است. سطوح تکنیکال برجسته شامل حمایت‌های ۹۴.۳۰ و ۹۴.۱۵ و مقاومت‌های ۹۵.۱۰ و ۹۶.۷۴ است.
جای‌گیری (Positioning) پس از بسته شدن پنجره FCNR(B)
اکنون که پنجره ویژه سپرده‌های FCNR(B) در ۳۱ اوت بسته شده، لازم است سریعاً جای‌گیری‌های خود را تعدیل کنیم. موج عظیم ورود دلار که از روپیه حمایت می‌کرد در حال خشکیدن است و احتمالاً سرعت افزایش اخیر ارزش روپیه را کاهش می‌دهد. این تغییر یعنی باید به‌جای تداوم حرکت یک‌طرفه در جفت‌ارز USD/INR، برای نوسانات متوازن‌تر و دوطرفه آماده شویم.
پیامدها برای مداخله ارزی و راهبردهای معاملاتی
ذخیره ارزی RBI اکنون بسیار قدرتمند است و ذخایر ارزی هند نزدیک به سقف‌های تاریخی و بالای ۶۸۰ میلیارد دلار قرار دارد. با این پشتوانه بزرگ، انتظار داریم سیاست‌گذاران به‌طور فعال برای خرید دلار وارد عمل شوند و بدهی‌های فوروارد خود را کاهش دهند؛ بدهی‌هایی که هم‌اکنون در سطح سنگین ۱۳۷ میلیارد دلار قرار دارد. این مداخله احتمالاً برای نرخ USD/INR یک کف ایجاد می‌کند و مانع از تقویت بی‌مهار روپیه خواهد شد.
از منظر تکنیکال، USD/INR در حوالی ۹۴.۵۰ به‌شدت در ناحیه اشباع فروش قرار دارد و گرفتن موقعیت‌های فروش تهاجمی در این مقطع ریسک بالایی دارد. پیشنهاد ما این است که معامله‌گران مشتقات بر راهبردهای رِنج‌محور تمرکز کنند؛ مانند فروش اختیار فروش‌های خارج از پول (OTM puts) یا خرید اختیار خرید (call) نزدیک نواحی حمایتی قوی ۹۴.۳۰ و ۹۴.۱۵. اگر نرخ طبق انتظار برگشت کند، می‌توان مقاومت‌های نزدیک ۹۵.۱۰ را به‌عنوان هدف برداشت سود در این موقعیت‌های کوتاه‌مدت در نظر گرفت.
