تمرکز بر ثبات روپیه
BI سقف فروش «قرارداد سلفِ بدون تحویل داخلی» (DNDF؛ قرارداد سلفی که در پایان، بهجای تحویل واقعی ارز، اختلاف قیمت بهصورت نقدی تسویه میشود) را ۵۰٪ افزایش داد و به ۱۰ میلیون دلار رساند. همچنین سقف خرید-فروش «سوآپ دلار آمریکا» را ۵۰٪ بالا برد و آن را به ۱۰ میلیون دلار افزایش داد. هدف این اقدامات حفاظت از «ذخایر ارزی» (داراییهای ارزی بانک مرکزی برای پشتیبانی از پول ملی) بود که در فوریه ۱۵۱.۹ میلیارد دلار بود. BI همچنین برنامه داشت استفاده از ابزارهای «احتیاطی کلان» (مجموعه مقررات برای کاهش ریسکهای سیستم مالی)، انجام معاملات با پول محلی، اقدامات حمایتی اعتباری، و پرداختهای برونمرزی QR (پرداخت با کد QR بین کشورها) را گستردهتر کند.پیامدهای راهبردی برای USD/IDR
مقررات سختتر برای خرید ارز و افزایش سقف DNDF که در ۲۰۲۵ برقرار شد، مانند یک «سقف محکم» در برابر تضعیف شدید روپیه عمل میکند. ما خرید «اختیار خرید» (Call Option؛ حق خرید در قیمت مشخص) برای رشد نرخ USD/IDR را چندان مفید نمیدانیم، چون BI نشان داده برای دفاع از پول ملی بهطور فعال دخالت میکند. هر حرکت سفتهبازانه رو به بالا احتمالاً کوتاهمدت است و با مقاومت بانک مرکزی روبهرو میشود. با وجود تمرکز بر ثبات، «اختلاف نرخ بهره» (تفاوت نرخهای سود بین دو کشور) برای معاملهگران مهم است. با نرخ سیاستی بانک اندونزی در ۵.۲۵٪ و تورم فوریه ۲۰۲۶ در ۳.۴٪، «بازده واقعی مثبت» (بازده پس از کسر تورم) روی روپیه جذاب است. این موضوع از راهبرد «کری ترید» (Carry Trade؛ قرض گرفتن در ارزهای کمبازده و سرمایهگذاری در داراییهای با بازده بالاتر در کشور دیگر) پشتیبانی میکند؛ یعنی وام گرفتن به ارزهای با سود پایین و سرمایهگذاری در داراییهای اندونزی.
همین الان معامله را شروع کنید – اینجا کلیک کنید تا حساب واقعی VT Markets خود را بسازید
