آخرین حراج اوراق خزانه‌داری آمریکا با سررسید ۵۲ هفته با نرخ ۳.۹۸٪ تسویه شد که نسبت به فروش قبلی با نرخ ۳.۸۸٪ افزایش نشان می‌دهد. رشد ۱۰ نقطه پایه‌ای بیانگر آن است که بازار برای تأمین مالی یک‌ساله نسبت به سطح حراج قبلی، بازده بالاتری مطالبه می‌کند.
به‌جز نرخ‌های تسویه (stop-out yields)، جزئیات دیگری از حراج ارائه نشده است؛ بنابراین شاخص‌هایی مانند نسبت مشارکت (bid-to-cover)، حجم کل عرضه‌شده یا پذیرفته‌شده، میزان مشارکت خریداران غیرمستقیم و مستقیم، و تفکیک تخصیص (award breakdown) بر اساس منبع قابل گزارش نیست.
افزایش بازدهی‌ها بازتاب بازقیمت‌گذاری صعودی انتظارات نرخ بهره است
تسویه حراج اخیر اسناد خزانه‌داری ۵۲ هفته‌ای آمریکا در ۳.۹۸٪ (در برابر ۳.۸۸٪ در حراج قبلی) یک سیگنال روشن می‌فرستد: بازار در حال بازقیمت‌گذاری صعودی انتظارات نرخ بهره برای سال پیش‌رو است. این جهش ۱۰ نقطه پایه‌ای نشان می‌دهد سرمایه‌گذاران برای قفل‌کردن نقدینگی خود بازده بالاتری طلب می‌کنند؛ موضوعی که احتمالاً منعکس‌کننده چسبندگی تورم یا رویکرد محتاطانه‌تر فدرال رزرو است. به نظر ما این تغییر مستلزم تعدیلات تاکتیکی فوری از سوی معامله‌گران مشتقه‌ای است که با فرض کاهش‌های تهاجمی نرخ‌ها موقعیت‌گیری کرده بودند.
راهبردهای معاملاتی مشتقه در میانه تغییر چشم‌انداز پولی
برای عبور از این فضا در چند هفته آینده، توصیه می‌کنیم تمرکز بر مشتقات نرخ بهره کوتاه‌مدت باشد؛ به‌ویژه قراردادهای آتی و اختیار معامله SOFR (نرخ تأمین مالی شبانه تضمین‌شده). با بازگشت بازدهی یک‌ساله به سمت آستانه ۴٪، فروش اختیار خرید (call) روی قراردادهای نرخ نزدیک‌سررسید می‌تواند به جذب پرمیوم کمک کند، زیرا انتظارات کاهش نرخ‌ها رنگ می‌بازد. از منظر تاریخی، جهش‌های مشابه در بازدهی اوراق یک‌ساله خزانه‌داری به بازقیمت‌گذاری سریع نرخ نهایی (terminal rate) فدرال رزرو منجر شده و معامله‌گرانی را که بیش‌ازحد در دارایی‌های درآمد ثابت موقعیت خرید داشته‌اند تحت فشار قرار داده است.
همچنین باید به نمونه‌های تاریخی توجه کرد؛ از جمله نوسانات بازار در اواخر ۲۰۲۴ که پس از غافلگیری‌های حراج، بازدهی خزانه‌داری ظرف چند روز به‌طور تند ۱۵ تا ۲۰ نقطه پایه نوسان می‌کرد. در حال حاضر، نوسان ضمنی در بازار اختیار معامله سوآپ (swaption) نسبتاً پایین باقی مانده که یک نقطه ورود کم‌هزینه برای خرید اختیار فروش (put) پوششی روی ETFهای اوراق کوتاه‌مدت مانند SHY فراهم می‌کند. با استفاده از این اختیارها، می‌توان در برابر فشار صعودی بیشتر بر بازدهی‌ها پوشش ریسک گرفت، بدون آنکه سرمایه قابل‌توجهی درگیر شود.
در حوزه مشتقات سهام، پیشنهاد می‌کنیم از استراتژی اسپرد اختیار فروش خرسی (bear put spread) روی بخش‌های به‌شدت حساس به نرخ بهره—مانند املاک و مستغلات و بانک‌های منطقه‌ای—استفاده شود؛ بخش‌هایی که احتمالاً از تنگنای «بازدهی‌های بالاتر برای مدت طولانی‌تر» آسیب می‌بینند. افزون بر این، لازم است اسپرد بازدهی ۲ساله و ۱۰ساله زیر نظر باشد، زیرا نتیجه این حراج به احتمال تخت‌تر شدن منحنی بازده در هفته‌های آینده اشاره دارد. انعطاف‌پذیر نگه داشتن موقعیت‌ها و تمایل به راهبردهای خرید نوسان (volatility-buying) می‌تواند بهترین دفاع ما باشد، در حالی که بازار در حال هضم این چشم‌انداز پولی سخت‌گیرانه‌تر است.
