فدرال رزرو پیام «نرخهای بالا برای مدت طولانیتر» میدهد
فدرال رزرو (Federal Reserve: بانک مرکزی آمریکا) در نشست مارس، نرخ بهره را در محدوده 3.50% تا 3.75% نگه داشت. جروم پاول گفت انتظار میرود تورم کمتر شود، اما کاهش تورم (Disinflation: پایین آمدن سرعت رشد قیمتها، نه ارزان شدن) ممکن است کندتر باشد و بالا رفتن قیمت نفت در ارتباط با درگیری ایران میتواند تورم کوتاهمدت را بالا ببرد. سیاستگذاران به نامطمئن بودن اثرات اقتصادی جنگ ایران اشاره کردند و گفتند خطر افزایش تورم وجود دارد. پیشبینیها همچنان یک کاهش نرخ بهره در امسال و یکی دیگر در 2027 را نشان میدهد؛ مطابق پیشبینی ماه دسامبر. قیمتهای تولیدکننده آمریکا در فوریه بیشتر از انتظار بالا رفت. شاخص قیمت تولیدکننده (PPI: سنجش تغییر قیمتها در سطح تولید و عمدهفروشی) ماهبهماه 0.7% رشد کرد؛ در حالیکه ژانویه 0.5% بود و پیشبینی 0.3% بود. این بزرگترین افزایش در هفت ماه اخیر است. PPI سالبهسال 3.4% بود، و PPI هسته (Core PPI: بدون اقلام پرنوسان مثل غذا و انرژی) از 3.5% به 3.9% رسید. همچنین آمار هفتگی درخواست بیمه بیکاری (Jobless claims: تعداد افرادی که تازه درخواست کمکهزینه بیکاری دادهاند) قرار است منتشر شود. تغییر رویکرد فدرال رزرو به سمت سیاست «سختگیرانه» (Hawkish: تمایل به بالا نگه داشتن نرخ بهره برای کنترل تورم) انتظار بازار را برای هفتههای آینده تغییر داده است. چون حالا احتمالاً کاهش نرخ بهره عقب میافتد، باید فشار بر سهام ادامهدار باشد، مخصوصاً نزدک 100 که به نرخ بهره حساستر است. نوسان ضمنی (Implied volatility: نوسانی که از قیمت اختیار معاملهها برداشت میشود) در حال بالا رفتن است و شاخص ویکس (VIX: شاخص ترس بازار و سنجه نوسان مورد انتظار S&P 500) در جلسه قبل بالای 20 رفت؛ یعنی بازار اختیار معامله (Options market: بازار قراردادهایی که حق خرید/فروش میدهند) نوسانهای بزرگتر را قیمتگذاری میکند.تورم و نوسان، ریسک را دوباره قیمتگذاری میکنند
آخرین ارقام PPI نشان میدهد تورم سرسختانه بالا مانده است. نرخ سالانه 3.4% خیلی پایینتر از اوجهای 2022 است، اما جهش ماهانه 0.7% همان چیزی است که بازار را نگران کرده. این فشار رو به بالا در قیمتهای عمدهفروشی، تصمیم فدرال رزرو را توجیه میکند که قبل از اقدام، منتظر شواهد روشنتری از کاهش تورم بماند. تنشهای ژئوپولیتیک ریسک را بیشتر کرده و مستقیم بر بازار انرژی و پیشبینی تورم اثر میگذارد. با معامله شدن نفت برنت (Brent crude: شاخص نفت خام دریای شمال) بالای 95 دلار برای هر بشکه (برای اولین بار در بیش از یک سال)، میتوان «اختیار خرید» (Call option: قراردادی که حق خرید در قیمت مشخص میدهد) روی ETFهای (ETF: صندوق قابل معامله در بورس که سبدی از داراییها را دنبال میکند) بخش انرژی را بهعنوان پوشش ریسک (Hedge: راهی برای کاهش زیان احتمالی) در نظر گرفت. این روش هم از افزایش قیمت نفت سود میبرد و هم از شرایط تورمی که فدرال رزرو با آن درگیر است. بازار مشتقه (Derivatives market: بازار ابزارهایی که ارزششان از دارایی پایه میآید) مسیر نرخ بهره را سریع دوباره قیمتگذاری میکند و این موضوع مستقیم روی ارزش شاخصها اثر دارد. قراردادهای آتیِ نرخ فدرال فاندز (Fed Funds futures: قراردادهایی که انتظار بازار از نرخ بهره کوتاهمدت آمریکا را نشان میدهند) حالا کمتر از 40% احتمال کاهش نرخ بهره تا سپتامبر را نشان میدهند؛ تغییری بزرگ نسبت به ابتدای سال که دو کاهش نرخ بهره در قیمتها دیده میشد. بنابراین استفاده از «اختیار فروش محافظتی» (Protective put: خرید اختیار فروش برای محدود کردن زیان) روی شاخصهای بزرگ مثل S&P 500 میتواند راهی محتاطانه برای مدیریت ریسک افت باشد. با این شرایط، احتمال دارد در کوتاهمدت بخشهای «ارزشی» (Value-oriented: شرکتهایی با قیمت نسبتاً پایینتر نسبت به سود/دارایی) بهتر از سهام «رشد» (Growth stocks: شرکتهایی که انتظار رشد سریع سود و درآمد از آنها میرود) عمل کنند. داوجونز که بیشتر بر شرکتهای بزرگ صنعتی و مالی تمرکز دارد، ممکن است مقاومتر از نزدکِ پر از شرکتهای فناوری باشد. در چنین سناریویی، راهبردهایی مثل فروش «اسپرد اختیار خرید خارج از پول» (Out-of-the-money call spread: ترکیب فروش/خرید اختیار خرید با قیمتهای اعمال بالاتر از قیمت فعلی برای دریافت درآمد محدود) روی ETFهای فناوری میتواند برای کسب درآمد مناسب باشد، در حالیکه نگاه محتاط به بازار حفظ میشود.
همین الان معامله را شروع کنید – اینجا کلیک کنید تا حساب واقعی VT Markets خود را بسازید
