چشمانداز سختگیرانه فدرال رزرو
پاول همچنین گفت افزایش قیمت نفت که به درگیری ایران مرتبط است، احتمالاً در کوتاهمدت تورم را بالاتر میبرد. فدرال رزرو به عدمقطعیت ناشی از جنگ ایران اشاره کرد و درباره ریسکهای افزایشی تورم هشدار داد (یعنی امکان بالا رفتن تورم بیشتر از انتظار). سیاستگذاران نشان دادند کاهش نرخ بهره ممکن است تا زمانی عقب بیفتد که نشانههای روشنتری از کاهش تورم دیده شود. پیشبینیها همچنان یک بار کاهش نرخ در سال جاری و یک بار دیگر در 2027 را نشان میدهد، مطابق با چشمانداز ماه دسامبر. دادههای قیمت تولیدکننده آمریکا برای فوریه فشارهای تورمی قویتری را نشان داد. «شاخص قیمت تولیدکننده» (PPI: میانگین تغییر قیمتهایی که تولیدکنندگان/کارخانهها دریافت میکنند) در عدد کلی یا سرفصل (Headline: عدد اصلی بدون حذف دستههای پرنوسان) 0.7% نسبت به ماه قبل افزایش یافت؛ در حالیکه در ژانویه 0.5% بود و پیشبینی 0.3% اعلام شده بود. این بزرگترین افزایش در هفت ماه گذشته بود. PPI سرفصل در مقیاس سالانه به 3.4% از 2.9% رسید، در حالیکه PPI هسته (Core: عددی که معمولاً اقلام پرنوسان مثل غذا و انرژی را حذف میکند تا روند اصلی بهتر دیده شود) از 3.5% به 3.9% افزایش یافت. تمرکز بعدی بازارها روی «درخواستهای هفتگی بیمه بیکاری» است (Weekly jobless claims: تعداد افرادی که برای اولین بار درخواست مزایای بیکاری میدهند، که نشانهای از وضعیت بازار کار است).نگاه به سال 2025
با نگاه به همین مقطع در سال 2025، دیدیم فدرال رزرو موضعی سختگیرانه را نشان داد و شاخص دلار نزدیک 100 بود. یک سال بعد، شاخص دلار اکنون بهطور قابلتوجهی بالاتر و حوالی 104 معامله میشود، چون فدرال رزرو کاهش نرخهایی را که در 2025 ابتدا پیشبینی شده بود، اجرا نکرد. این قدرت دلار پس از دورهای رخ داد که نرخ بهره فدرال رزرو (Fed funds rate: نرخ بهره پایه کوتاهمدت در آمریکا که بانک مرکزی هدفگذاری میکند) در میانه 2025 برای مقابله با تورم ماندگار به 4.00% تا 4.25% رسانده شد. ترسهای تورمی سال گذشته، که بخشی از آن تحتتأثیر درگیری ایران بود و از آن زمان آرامتر شده، تغییر کرده است. با اینکه آخرین «شاخص قیمت مصرفکننده» (CPI: تورم در سطح مصرفکننده و سبد خرید خانوار) برای فوریه 2026 کاهش سالانه به 2.8% را نشان داد، این عدد هنوز سرسختانه بالاتر از هدف 2% فدرال رزرو است. این وضعیت درباره زمان اولین کاهش نرخ بهره عدمقطعیت ایجاد میکند؛ و بازارها اکنون آن را برای سهماهه سوم سال قیمتگذاری میکنند (یعنی انتظار غالب بازار این است که آن زمان رخ دهد). پیچیدگی دیگر، مقاومت بازار کار است؛ عاملی که به فدرال رزرو فرصت میدهد نرخها را بالا نگه دارد. تازهترین گزارش «اشتغال غیرکشاورزی» (Non-Farm Payrolls/NFP: تعداد شغلهای ایجادشده خارج از بخش کشاورزی، شاخص مهم وضعیت اشتغال) افزایش قوی 250,000 شغل را نشان داد؛ بالاتر از انتظار و نشانهای از تداوم قدرت اقتصاد. نرخ بیکاری نیز روی 3.8% ثابت ماند و این ایده را تقویت کرد که اقتصاد میتواند نرخهای بالاتر را برای مدت طولانیتری تحمل کند. با توجه به این پسزمینه، باید راهبردهایی را در نظر گرفت که از دلار قوی اما احتمالاً در یک بازه محدود سود میبرند. فروش «اختیار فروش» کوتاهمدت (Short-dated puts: نوعی قرارداد مشتقه که به خریدار حق فروش در قیمت مشخص میدهد؛ فروشنده در برابر دریافت حقبیمه، ریسک افت قیمت را میپذیرد) روی DXY یا روی جفتارزهایی مثل EUR/USD میتواند گزینهای باشد، زیرا دادههای قوی بازار کار برای دلار یک کف حمایتی ایجاد میکند. «نوسان ضمنی» (Implied volatility: میزان نوسانی که بازار از قیمت اختیارها برداشت میکند) در اختیارهای فارکس رو به کاهش بوده و نشان میدهد بازار پیش از محرک مهم بعدی انتظار آرامش دارد. در بازارهای نرخ بهره، روایت «بالاتر برای مدت طولانیتر» (Higher for longer: ماندن نرخ بهره در سطح بالا برای مدت بیشتر) میگوید باید نسبت به شرطبندیهای تهاجمی روی کاهش سریع نرخها محتاط بود. میتوان این را در «قراردادهای آتی نرخ بهره فدرال رزرو» (Fed funds futures: قراردادهایی که انتظار بازار از نرخ بهره آینده را نشان میدهند) دید؛ جایی که احتمال کاهش نرخ در نشست مه 2026 به زیر 20% افت کرده است. این یعنی موقعیتهای «مشتقه» (Derivatives: ابزارهای مالی که ارزششان از دارایی/نرخ دیگری گرفته میشود، مثل اختیار و آتی) که روی افت شدید نرخهای کوتاهمدت در شش تا هشت هفته آینده حساب میکنند، ریسک بالایی دارند.
همین الان معامله را شروع کنید – اینجا کلیک کنید تا حساب واقعی VT Markets خود را بسازید