نفت خام برنت بالای ۱۰۰ دلار برای هر بشکه ماند و پس از رشد ۳.۲۰٪ در ۱۰۳.۴۲ دلار بسته شد و برای چهارمین جلسه پیاپی بالای ۱۰۰ دلار بسته شد. نوسان‌های روزانه قیمت کمتر شد و برای نخستین بار از ۵ مارس، در دامنه‌ای کمتر از ۵٪ معامله شد. قیمت‌ها با ریسک‌های عرضه مرتبط با درگیری‌ها و حمله‌های ایران حمایت شدند. بعداً نفت چند درصد افت کرد، پس از انتشار خبرهایی درباره توافق عراق و ترکیه برای ازسرگیری صادرات از مسیر ترکیه؛ موضوعی که وابستگی به تنگه هرمز را کمتر می‌کند (تنگه هرمز یک گذرگاه باریک و حساس برای عبور نفتکش‌هاست).

بازارهای آتی نشان می‌دهند قیمت‌های بالاتر مدت بیشتری می‌ماند

بازار همچنین از طریق قراردادهای آتی، ماندگاری قیمت‌های بالاتر را قیمت‌گذاری کرد. قرارداد آتی شش‌ماهه برنت ۳.۲۶٪ رشد کرد و به ۸۶.۱۲ دلار برای هر بشکه رسید. (قرارداد آتی یعنی توافق خرید/فروش در تاریخ آینده با قیمت مشخص.) حرکت‌های بازارهای گسترده‌تر شامل بهتر شدن تمایل به ریسک (یعنی سرمایه‌گذاران راحت‌تر دارایی‌های پرریسک‌تر می‌خرند) و کاهش بازدهی اوراق بود (بازدهی یعنی سودی که از نگهداری اوراق بدهی می‌گیرند)، حتی با وجود اینکه برنت بالای ۱۰۰ دلار ماند. رشد کوتاه‌مدت قیمت‌ها به این نسبت داده شد که تغییرات قیمت نفت نسبت به چند جلسه اخیر ملایم‌تر بود. امروز، با معامله شدن برنت حوالی ۹۴ دلار برای هر بشکه، فضا کمتر پرتنش است اما نااطمینانی باقی است. شاخص نوسان‌پذیری نفت خام Cboe (OVX) اکنون نزدیک ۴۲ است؛ این عدد از اوج‌هایی که هنگام شوک‌های بزرگ عرضه دیده می‌شود پایین‌تر است، اما هنوز بالاتر از میانگین تاریخی در محدوده پایینِ ۳۰ است. (شاخص نوسان‌پذیری یعنی عددی که انتظار بازار از بالا و پایین شدن قیمت را نشان می‌دهد.) این یعنی فروش اختیار معامله برای گرفتن «حق‌بیمه» (پول دریافتی بابت فروش اختیار) می‌تواند راهبردی قابل‌قبول باشد؛ مثل «کال پوشش‌دار» (فروش اختیار خرید روی دارایی‌ای که دارید) یا «اسپرد کال کمی نزولی» (ترکیب چند اختیار خرید برای سود در صورت محدود شدن رشد).

ساختار منحنی قیمت و معامله‌های ارزش نسبی

سال گذشته، بازار آتی «بک‌واردیشن» قابل‌توجهی داشت؛ یعنی قیمت قراردادهای آینده از قیمت نقدی (قیمت لحظه‌ای بازار) پایین‌تر بود و نشان می‌داد بازار انتظار افت قیمت را دارد. در مقابل، منحنی فعلی آتی بسیار صاف‌تر است و قرارداد شش‌ماهه فقط چند دلار پایین‌تر از قرارداد ماهِ نزدیک است؛ یعنی بازار قیمت‌ها را باثبات‌تر می‌بیند. (منحنی آتی یعنی شکل قیمت‌ها در سررسیدهای مختلف.) این فضا می‌تواند به نفع «اسپرد تقویمی» باشد؛ یعنی فروش قرارداد کوتاه‌مدت و خرید قرارداد دورتر تا اگر اختلاف قیمت سررسیدها بیشتر شد، سود ایجاد شود. تمرکز ژئوپلیتیکی روی دور زدن تنگه هرمز همچنان مهم است. با توجه به اینکه حدود ۲۰٪ مصرف جهانی نفت هنوز از آن گلوگاه عبور می‌کند (گلوگاه یعنی نقطه‌ای که اگر بسته شود جریان کالا مختل می‌شود)، هر تنش تازه می‌تواند دوباره اختلاف قیمت بین نفت برنت و نفت دوبی-عمان را بیشتر کند. می‌شود معامله‌هایی را در نظر گرفت که در آن «خرید» قرارداد آتی برنت انجام شود و هم‌زمان «فروش» گونه‌های نفتی‌ای که بیشتر به هرمز وابسته‌اند؛ این اختلاف می‌تواند پوشش ریسک در برابر تنش‌های منطقه‌ای باشد. (پوشش ریسک یعنی کم کردن آسیب از یک رویداد خاص با گرفتن موقعیتِ مخالف.)

همین الان معامله را شروع کنید – اینجا کلیک کنید تا حساب واقعی VT Markets خود را بسازید