شاخص قیمت مصرفکننده هستهای آمریکا (CPI Core)، بدون احتساب غذا و انرژی، در ماه اوت نسبت به سال قبل ۲.۴٪ افزایش یافت و با پیشبینی بازار مطابقت داشت. این رقم نشان میدهد شتاب تورمِ پایه مطابق انتظارات و باثبات بوده و روند هسته بهطور کلی نسبت به آنچه اقتصاددانان برآورد کرده بودند، تغییر معناداری نکرده است.
با قرار گرفتن دقیق شاخص هسته روی ۲.۴٪، احتمالاً تمرکز بازار بر انتشارهای آتی تورم و سیگنالهای سیاستی برای تعیین مسیر باقی میماند. این داده در کوتاهمدت غافلگیری چندانی برای قیمتگذاری نرخها ایجاد نمیکند، زیرا نه بالاتر از اجماع بود و نه پایینتر از آن.
پیامدها برای سیاست پولی و بازارهای نرخ بهره
با ثبت دقیق ۲.۴٪ برای CPI هستهای آمریکا در اوت، تورم بهوضوح در حال نزدیک شدن به محدوده آسایش بلندمدت فدرال رزرو است. به نظر ما، این قابلپیشبینی بودن، یک منبع مهم اضطراب بازار را حذف میکند و به بانک مرکزی چراغ سبز میدهد تا با کاهش نرخهای بهره پیش برود. معاملهگران مشتقات باید برای محیط کلان کمنوسانتر آماده شوند، زیرا با کمرنگ شدن تهدید جهشهای غافلگیرکننده تورم، نوسانپذیری نیز کاهش مییابد.
دادههای بازار احتمال بالایی—در حال حاضر نزدیک به ۸۵٪—برای کاهش نرخ بهره در نشست بعدی سیاستگذاری نشان میدهد. توصیه میکنیم تمرکز بر قراردادهای آتی نرخ بهره کوتاهمدت، مانند قراردادهای SOFR، باشد تا این حرکت تدریجی نزولی در بازدهیها شکار شود. فروش پرمیوم در اختیارمعاملههای نرخ بهره نیز میتواند بسیار سودآور باشد، زیرا نوسان ضمنی همچنان در حال افت است.
فرصتهای معاملاتی در سهام، ارز و کالا
در بازار مشتقات سهام، انتظار داریم شاخص VIX بهتدریج به سمت خط پایه تاریخی خود در محدوده ۱۲ تا ۱۵ واحد پایین بیاید. این فضای آرام به نفع خرید اسپردهای کال روی S&P 500 است؛ شاخصی که از نظر تاریخی زمانی که تورم مطابق انتظارات منتشر میشود، تمایل به رشد دارد. معاملهگران باید از ارزانتر شدن پرمیوم اختیارمعاملهها بهره ببرند و همزمان بهصورت گزینشی در معرض رشد (Upside) قرار بگیرند.
با نرمتر شدن بازدهیهای آمریکا، شاخص دلار (DXY) تحت فشار نزولی قرار گرفته و اخیراً در حوالی سطح ۱۰۰.۵ نوسان کرده است. پیشنهاد میکنیم از اختیارمعاملههای ارزی برای موقعیتگیری در مسیر تضعیف دلار، بهویژه در برابر یورو و ین، استفاده شود. علاوه بر این، قراردادهای آتی طلا همچنان گزینه جذابی برای خرید در اصلاحها هستند، زیرا کاهش بازدهی واقعی، هزینه فرصت نگهداری فلزات گرانبها را پایین میآورد.