نشست جولای کمیته بازار آزاد فدرال (FOMC) نرخ وجوه فدرال را بدون تغییر در بازه ۳.۵۰٪ تا ۳.۷۵٪ نگه داشت؛ نتیجه‌ای که شکاف دیدگاه‌ها را آشکار کرد، زیرا سه مقام از افزایش ۲۵ واحد پایه‌ای حمایت کردند و در مقابل، ۹ نفر ترجیح دادند نرخ‌ها ثابت بماند. وارش همچنین راهنمایی آینده‌نگر (Forward Guidance) را کاهش داده و بیانیه معمول را از بیش از ۳۰۰ کلمه به حدود ۱۳۰ کلمه رسانده است؛ تغییری که به معنی فاصله گرفتن از رویکرد دوره پاول است. در نبودِ اقدام سیاستی از زمان انتصاب او، تمرکز بررسی‌ها به شکاف میان وعده‌های تورمی فدرال رزرو و عملکرد آن معطوف شده؛ با توجه ویژه به تداوم بزرگ‌تر شدن ترازنامه از مسیر خرید اوراق و همچنین این چشم‌انداز که پس از ژانویه، بازبینی‌های داخلی ممکن است نحوه اندازه‌گیری تورم را دوباره بررسی کند؛ حتی در حالی که هدف اعلامی همچنان ۲٪ برای PCE هسته است.

قیمت‌گذاری بازار در جهت مخالفِ انتظار سیاستی انقباضی‌تر حرکت کرد؛ به‌گونه‌ای که بازده اوراق خزانه ۱۰ساله ۵ واحد پایه افزایش یافت و به ۴.۶۵۷٪ رسید و بازده ۳۰ساله ۹ واحد پایه رشد کرد و به ۵.۱۹۳٪ رسید. محاسبات نرخ واقعی در مرکز این مناقشه قرار دارد: با نرخ سیاستی ۳.۵٪ و تورم CPI برابر ۳.۵٪، نرخ واقعی ضمنی سیاستی ۰٪ است. طلا با حمایت حوالی ۴,۰۰۰ دلار به ازای هر اونس درجا زد و سپس به سمت ۴,۲۰۰ دلار بازگشت، در حالی که دامنه بحث به شاخص‌های پولی مانند M2 و نیز رویکردهای جایگزین سنجش تورم از جمله «میانگین‌های تعدیل‌شده/Trimmed Averages» گسترش یافته است؛ رویکردهایی که می‌توانند بدون تغییر فشارهای قیمتی، نتایج گزارش‌شده را دگرگون کنند.

نوسان بازار و جانمایی در مشتقات

در هفته‌های پیش‌رو انتظار نوسان‌های معنادار بازار را داریم؛ زیرا سبک جدید و کوتاهِ ارتباطی فدرال رزرو موجب می‌شود سرمایه‌گذاران در حالت حدس و گمان بمانند. از آنجا که بانک مرکزی بیانیه‌های رسمی خود را به حدود ۱۳۰ کلمه کاهش داده، معامله‌گران مشتقات می‌توانند به دنبال بهره‌برداری از افزایش نوسان ضمنی باشند. پیشنهاد ما خرید استرادل (Straddle) یا استرنگل (Strangle) روی اختیار معامله شاخص‌های اصلی است تا از حرکت‌های ناگهانی و تند بازار منتفع شوید.

با بالا رفتن بازده‌های بلندمدت خزانه‌داری—رسیدن بازده ۱۰ساله به ۴.۶۵۷٪ و ۳۰ساله به ۵.۱۹۳٪—بدبینی در بازار اوراق در حال تقویت است. توصیه می‌کنیم موقعیت فروش در قراردادهای آتی اوراق خزانه بلندمدت بگیرید یا اختیار فروش (Put) روی ETFهای اوراق با مدت‌زمان (Duration) بالا بخرید. این جانمایی از پرتفوی‌ها محافظت می‌کند، زیرا بازار بیش از آنکه افزایش‌های بیشتر نرخ بهره را قیمت‌گذاری کند، در حال قیمت‌گذاری تداوم تورم است.

فرصت‌ها در فلزات گرانبها و دارایی‌های سخت

با معامله شدن طلا نزدیک سطح ۴,۲۰۰ دلار و قرار داشتن نرخ‌های واقعی بهره در سطح ۰٪، هزینه فرصت نگهداری دارایی‌های بدون بازده از بین رفته است. به معامله‌گران توصیه می‌کنیم اختیار خرید (Call) با موضع خرید روی قراردادهای آتی طلا و نقره را به‌تدریج انباشت کنند تا از شکست صعودی بعدی بهره ببرند. داده‌های تاریخی از دوره‌های تورمی گذشته—از جمله اواخر دهه ۱۹۷۰ که با منفی شدن نرخ‌های واقعی، طلا جهش چشمگیری داشت—از رویکردی تهاجمی‌تر نسبت به فلزات گرانبها حمایت می‌کند.

تداوم رشد عرضه پول M2 نشان می‌دهد تضعیف ارزش پول (Monetary Debasement) همچنان بی‌سروصدا در جریان است. باید در برابر این فرسایش قدرت خرید با استفاده از سوآپ‌های کالایی و اختیار معامله روی دارایی‌های سخت پوشش ریسک ایجاد کنیم. با تمرکز بر این ابزارهای مشتقه، می‌توانیم در بازاری حرکت کنیم که به‌طور فزاینده‌ای عزم بانک مرکزی برای مقابله با تورم را زیر سؤال می‌برد.