برنت پس از آنکه آمریکا و ایران فعلاً از ادامه حملات خودداری کردند، بهشدت عقبنشینی کرده است؛ در حالیکه رئیسجمهور ترامپ گفت مذاکرات در جریان است و از «احتمال خوب» دستیابی به توافق سخن گفت. جهتگیری بازار همچنان به مسیرهای عرضه فیزیکی گره خورده است؛ با تمرکز بر جریانهای عبوری از تنگه هرمز و بابالمندب، در کنار دینامیک صادرات دریای سیاه.
برای آنکه این موج فروش پایدار بماند، شرایط باید شامل بهبود عبور و مرور (throughput) از تنگه هرمز باشد؛ ضمن اینکه ازسرگیری بارگیریها از مبادی دریای سیاه روسیه نیز میتواند بر قیمتها فشار وارد کند. ارسال محمولههای نفتی در پایانه CPC و پایانه شسخاريس (Sheskharis) در حال ازسرگیری است و حتی اگر توافقی حاصل شود، انتظار میرود قیمتگذاری همچنان یک «پرمیوم ریسک» را در خود حفظ کند؛ با توجه به سرعتی که مذاکرات میتواند در آن فروبپاشد.
شکنندگی بازار و راهبردهای معاملاتی
به معاملهگران مشتقات توصیه میکنیم در هفتههای پیشرو با احتیاط عمل کنند و این ریزش تند را بیش از حد تهاجمی دنبال نکنند. اگرچه نفت برنت اخیراً با خوشبینی نسبت به احتمال توافق آمریکا و ایران به حوالی ۷۵ دلار لغزیده است، اما این نوع گشایشهای سیاسی در گذشته بارها بسیار شکننده از آب درآمدهاند. باید به یاد داشت که یک شکست در مذاکرات میتواند فوراً قیمتها را دوباره به سمت ۸۵ دلار جهش دهد.
برای سنجش پایداری این روند نزولی قیمت، لازم است حجم محمولههای فیزیکی را از نزدیک رصد کنیم. تنگه هرمز بهتنهایی بیش از ۲۰ میلیون بشکه در روز نفت را جابهجا میکند که حدود ۲۰٪ از مصرف جهانی مایعات نفتی را تشکیل میدهد. مگر آنکه شاهد یک بهبود تأییدشده و پایدار در ارقام عبور روزانه از هر دو مسیر هرمز و تنگه بابالمندب باشیم، ظرفیت افت بیشتر بازار بهشدت محدود خواهد ماند.
نوسانپذیری و ملاحظات عرضه
با توجه به این فضای دوگانه «توافق یا عدم توافق»، به معاملهگران آپشن توصیه میکنیم بهجای شرطبندیهای جهتدار، راهبردهای لانگ ولتیلیتی را مدنظر قرار دهند. در شرایطی که نوسان ضمنی با امید به دیپلماسی در حال نرمشدن است، خرید پرمیوم از طریق استرادلها (Straddles) یا استرنگلهای باز (Wide Strangles) نسبت ریسک به بازده جذابی را پیش از تغییرات ناگهانی سیاستی ارائه میدهد. این رویکرد ضمن حفاظت از سرمایه، ما را در موقعیتی قرار میدهد که از شکست قیمتی تند و اجتنابناپذیر—چه در صورت موفقیت مذاکرات و چه در صورت فروپاشی آن—منتفع شویم.
همچنین، ازسرگیری جریانهای دریای سیاه باید در مدلهای عرضه کوتاهمدت لحاظ شود. پایانه CPC روسیه با ظرفیت حدود ۱.۴ میلیون بشکه در روز، بههمراه پایانه شسخاريس، در حال آغاز بارگیری مجدد هستند. معتقدیم این عرضه فیزیکی ورودی، قراردادهای آتی سررسید نزدیک را تحت فشار نگه میدارد و در نتیجه، بهکارگیری اسپردهای «پوت» نزولی (Bear Put Spreads) روی قراردادهای ماه نزدیک میتواند بهعنوان پوشش ریسک قابل اتکا مطرح باشد.
