داده‌های اداره اطلاعات انرژی آمریکا (EIA) برای ۱۳ مارس نشان داد تغییر ذخایر گاز طبیعی ۳۵ میلیارد فوت مکعب (Bcf؛ واحد رایج برای اندازه‌گیری حجم گاز، یعنی «میلیارد فوت مکعب») بوده است. پیش‌بینی ۳۹ Bcf بود. عدد گزارش‌شده ۴ Bcf کمتر از پیش‌بینی‌ها بود: ۳۵ Bcf واقعی در برابر ۳۹ Bcf مورد انتظار. گزارش ۱۳ مارس ۲۰۲۵ را به یاد می‌آوریم که «برداشت از ذخایر گاز طبیعی» (withdrawal؛ یعنی بیرون کشیدن گاز از مخازن ذخیره برای مصرف) کمتر از انتظار اعلام شد. این علامت نزولی (bearish؛ یعنی نشانه‌ای که معمولاً به افت قیمت اشاره می‌کند) که نشان‌دهنده تقاضای ضعیف‌تر از انتظار بود، برای مدت کوتاهی قیمت‌ها را پایین آورد. اما بازار سریع دوباره متعادل شد، چون توجه‌ها به فصل نزدیکِ «تزریق تابستانی» (injection season؛ یعنی دوره‌ای که معمولاً در بهار و تابستان گاز را به مخازن برمی‌گردانند و ذخیره را زیاد می‌کنند) رفت. حالا به امروز، ۱۹ مارس ۲۰۲۶، می‌رسیم و با شرایط مشابهی از «فراوانی عرضه» روبه‌رو هستیم. مقدار «گاز قابل استفاده در ذخایر» (working gas in storage؛ یعنی بخشی از گاز ذخیره‌شده که واقعاً می‌شود برداشت و به بازار رساند) حدود ۲٬۲۵۰ Bcf است که بیش از ۲۵٪ بالاتر از میانگین پنج‌ساله این موقع سال است. همین مازاد بزرگ دلیل اصلی است که «قراردادهای آتی ماه نزدیک» (front-month futures؛ یعنی قرارداد آتی با نزدیک‌ترین موعد تحویل که معمولاً بیشترین توجه بازار را دارد) به سختی می‌توانند بالای ۳٫۱۵ دلار به ازای هر MMBtu بمانند (MMBtu؛ واحد انرژی «یک میلیون بی‌تی‌یو» که برای قیمت‌گذاری گاز طبیعی استفاده می‌شود). موضوع مهم، کشمکش بین «تولید رکوردی بالا» و «تقاضای قوی صادراتی» است. تولید گاز خشک آمریکا (dry gas production؛ یعنی حجم گازی که پس از جدا شدن مایعات همراه و ناخالصی‌ها باقی می‌ماند) نزدیک ۱۰۵ Bcf در روز (Bcf/d؛ یعنی میلیارد فوت مکعب در روز) می‌چرخد، در حالی که تقاضای گاز برای LNG در ورودی تأسیسات (LNG feedgas demand؛ یعنی گازی که به کارخانه‌های مایع‌سازی می‌رود تا به LNG تبدیل و صادر شود) به‌طور ثابت بیش از ۱۴ Bcf/d است و یک کف قیمتی ایجاد می‌کند (price floor؛ یعنی سطحی که قیمت معمولاً پایین‌تر از آن زیاد نمی‌ماند). این زورآزمایی باعث کم شدن «نوسان» (volatility؛ یعنی شدت بالا و پایین شدن قیمت در زمان کوتاه) می‌شود؛ عاملی مهم برای معامله‌گران اختیار. با توجه به اینکه موجودی بالا جلوی رشد قیمت را می‌گیرد و تقاضای قوی LNG از افت قیمت حمایت می‌کند، بازار احتمالاً در یک بازه محدود حرکت می‌کند (range-bound؛ یعنی نه روند صعودی قوی دارد نه نزولی). معامله‌گران می‌توانند به فروش «پاداش اختیار» (selling premium؛ یعنی گرفتن درآمد از فروش اختیارها و امید به اینکه بی‌ارزش شوند) از طریق روش‌هایی مثل «استرَنگِل کوتاه» (short strangle؛ فروش هم‌زمان یک اختیار خرید و یک اختیار فروش دور از قیمت فعلی) یا «آیرن کاندور» (iron condor؛ ترکیبی از فروش و خرید اختیار خرید و فروش در چند قیمت برای محدود کردن ریسک) روی قراردادهای می و ژوئن فکر کنند. فروش اختیار فروش دور از قیمت فعلی (out-of-the-money puts؛ یعنی اختیار فروشی که قیمت اعمالش پایین‌تر از قیمت فعلی است) زیر سطح حمایتی ۲٫۸۰ دلار (support; سطحی که معمولاً خریداران وارد می‌شوند) و فروش اختیار خرید دور از قیمت فعلی (out-of-the-money calls؛ یعنی اختیار خریدی که قیمت اعمالش بالاتر از قیمت فعلی است) بالای مقاومت ۳٫۵۰ دلار (resistance؛ سطحی که معمولاً فروشنده‌ها فعال می‌شوند) می‌تواند از این انتظارِ نبودِ حرکت بزرگ قیمت در هفته‌های آینده سود بگیرد.

همین الان معامله را شروع کنید – اینجا کلیک کنید تا حساب واقعی VT Markets خود را بسازید