اوراق قرضه دولتی آمریکای لاتین بیشترین میزان مالکیت جهانی را دارد و حدود ۱۴٪ بالاتر از میانگین متحرک ۱۲ماهه خود است و از ابتدای سال تا امروز هم کمی بالاتر مانده است. در این منطقه هیچ ارزی که «کم‌نگهداری‌شده» باشد (یعنی سرمایه‌گذاران کمتر از حد معمول نگهش دارند) دیده نمی‌شود، و میزان نگهداری «درآمد ثابت» (سرمایه‌گذاری‌هایی با سود/بهره نسبتاً مشخص مثل اوراق قرضه) کمتر از ۲ واحد درصد کاهش یافته است. میزان استفاده از «فروش استقراضی» (شرط‌بندی روی افت قیمت با قرض گرفتن و فروش دارایی) برای بدهی منطقه رو به کاهش بوده و هم‌زمان، موقعیت‌ها (حجم معاملات/سرمایه‌گذاری‌های باز) کمی کوچک‌تر شده‌اند. «پوشش ریسک» (اقدام برای کم کردن ضرر احتمالی) در بازار ارز و نرخ بهره محدود بوده و همین باعث شده درآمد ثابتِ آمریکای لاتین در صورت تغییر سیاست آمریکا یا بدتر شدن شرایط مالی، در برابر عقب‌نشینی ناگهانی آسیب‌پذیرتر باشد.

تصمیم نرخ سلِیک برزیل در کانون توجه

پیش از تصمیم‌گیری درباره نرخ «سلِیک» برزیل (نرخ بهره پایه/اصلی اقتصاد برزیل)، انتظار بازار از کاهش ۵۰ «نقطه پایه» به ۲۵ نقطه پایه تغییر کرد؛ از نرخ شروع ۱۵٪. «نقطه پایه» واحد سنجش تغییر نرخ بهره است و هر ۱۰۰ نقطه پایه برابر ۱٪ است. با وجود اینکه گفته می‌شود این منطقه از نظر اقتصادی کمتر در معرض درگیری فعلی است، انتظارات سیاستی بازتنظیم شد. در مقاله آمده است که پوشش ریسکِ کم نشان می‌دهد بازار انتظار دارد فشار مستقیم کمی از مسیر دلار آمریکا یا نرخ‌های بهره آمریکا وارد شود. همچنین گفته می‌شود اگر در برابر نتیجه خلاف این انتظار محافظت وجود نداشته باشد، دارایی‌های آمریکای لاتین، به‌ویژه درآمد ثابت، در صورت تغییر سناریوهای «فدرال رزرو» (بانک مرکزی آمریکا) یا شرایط کلی مالی می‌تواند نوسان‌های شدیدتری را تجربه کند. می‌بینیم که اوراق قرضه آمریکای لاتین همچنان معامله‌ای بسیار شلوغ و پرتراکم است؛ به این معنا که افراد زیادی روی یک سمت بازار قرار گرفته‌اند. میزان نگهداری فعلی حدود ۱۴٪ بالاتر از میانگین یک‌ساله است. این محبوبیت نگران‌کننده است چون نشان می‌دهد سرمایه‌گذاران بیش از حد خیالشان راحت شده است. کاهش بسیار کمِ میزان نگهداری را به «قیمت‌گذاری دوباره» تورم در سطح جهانی نسبت داده‌اند (یعنی بازارها ارزش‌گذاری‌ها را با تورم جدید هماهنگ کرده‌اند)، نه به خروج واقعی از منطقه. آسیب‌پذیری اصلی، سطح بسیار پایین پوشش ریسک در برابر بالا رفتن نرخ‌های بهره آمریکا یا قوی‌تر شدن دلار است. در بازار «اختیار معامله» (قراردادی که حق خرید یا فروش در قیمت مشخص را می‌دهد)، «نوسان ضمنی» (برآورد بازار از نوسان آینده که از قیمت اختیار معامله برداشت می‌شود) برای پزوی مکزیک و رئال برزیل نزدیک به کف دو ساله است، و همین باعث شده «اختیار فروش» محافظتی (قراردادی برای سود بردن یا جبران ضرر در افت قیمت) اکنون به‌طور غیرمعمول ارزان باشد. این نشان می‌دهد بازار، ریسک قابل توجهی از سمت شرایط مالی آمریکا را در قیمت‌ها لحاظ نکرده است.

پوشش ریسک پایین، معامله شلوغ را در معرض خطر می‌گذارد

این آرامش بیش از حد ظاهراً از این باور می‌آید که فدرال رزرو نرخ‌ها را ثابت نگه می‌دارد، بعد از دوره کاهش نرخ‌ها که در بخش زیادی از سال ۲۰۲۵ دیده شد. در واقع، «قراردادهای آتی نرخ بهره فدرال» (ابزاری برای شرط‌بندی/پیش‌بینی نرخ بهره آینده آمریکا) نشان می‌دهد بازار برای باقی سال نرخ سیاستی ثابتِ ۳٫۲۵٪ را قیمت‌گذاری کرده و احتمال افزایش نرخ را کمتر از ۱۰٪ می‌داند. این اجماع باعث می‌شود هر تغییر غیرمنتظره به سمت سیاست سخت‌گیرانه‌تر (یعنی تمایل به افزایش نرخ‌ها یا محدودتر کردن پول) محرک اصلی یک فروش گسترده باشد. با توجه به این عدم‌تعادل، یک راهبرد محتاطانه خرید اختیار فروش ارزانِ «خارج از پول» است (یعنی قیمتی که فقط در صورت حرکت بزرگ بازار ارزشمند می‌شود) روی ارزهای اصلی منطقه یا روی یک «صندوق قابل معامله در بورس» اوراق لاتام مثل EMB. «صندوق قابل معامله در بورس (ETF)» نوعی صندوق است که مثل سهم در بورس خریدوفروش می‌شود. این کار راهی کم‌هزینه برای گرفتن سود/پوشش در برابر یک افت شدید است، اگر شرایط مالی ناگهان سخت‌تر شود. کاهش استفاده از فروش استقراضی روی این بدهی هم نشان می‌دهد افراد کمی برای نتیجه منفی آماده شده‌اند.

همین الان معامله را شروع کنید – اینجا کلیک کنید تا حساب واقعی VT Markets خود را بسازید