عقبنشینی قیمت نفت، روند فروش اوراق قرضه در جهان را تعدیل کرده و از شتاب صعود اخیر دلار آمریکا کاسته است؛ این امر پس از انتشار گزارشهایی درباره گفتوگو میان مذاکرهکنندگان آمریکایی و ایرانی بر سر یک توافق هفتروزه برای بازگشایی تنگه هرمز رخ داد. با این حال، دلار همچنان از محل گسترش اختلاف نرخهای بهره میان آمریکا و گروه G6 حمایت میگیرد. این نیروی محرک اما با سیاست انقباضی سایر بانکهای مرکزی بزرگ تعدیل میشود؛ موضوعی که واگرایی سیاستی با فدرالرزرو را کاهش داده و ممکن است مانع از تداوم حرکت دلار به بالاتر از سقف ماه ژوئن شود.
جریانهای فرامرزی سرمایه بهعنوان وزنه تعادلی در برابر این سقف مطرح میشوند. در ۱۲ ماه منتهی به ژوئیه، سرمایهگذاران خارجی در مجموع ۱,۷۵۴ میلیارد دلار اوراق بلندمدت آمریکا—شامل اوراق خزانهداری (بنـد و نُت)، اوراق شرکتی، سهام و اوراق نهادهای دولتی—انباشت کردند؛ در حالیکه کسری تجاری آمریکا در همین دوره ۷۴۳- میلیارد دلار بود. این شکاف نشاندهنده تقاضای زیرین و قدرتمند برای دلار است، حتی در شرایطی که همگرایی سیاست پولی جهانی، ظرفیت رشد بیشتر را محدود میکند.
دامنه نوسان دلار و راهبردهای مشتقه
انتظار داریم دلار آمریکا در هفتههای پیشرو در یک دامنه معاملاتی فشرده گرفتار بماند، زیرا تثبیت قیمت نفت، شتاب اخیر ارز را سرد میکند. بر این اساس، توصیه میکنیم معاملهگران مشتقه بر راهبردهای مناسب بازار رِنج تمرکز کنند؛ مانند «آیرون کندور» یا «شورت استرَنگل» روی جفتارزهای اصلی دلار نظیر EUR/USD. این رویکرد امکان کسب سود از کاهش ارزش زمانی پرمیوم را فراهم میکند، در حالیکه دلار برای عبور از سقفهای ماه ژوئن با دشواری مواجه است.
هرچند افزایش فاصله نرخهای بهره بین آمریکا و دیگر اقتصادهای بزرگ هنوز تا حدی نقش حمایتی دارد، اقدامات انقباضی سایر بانکهای مرکزی عملاً سقفی بر هر گونه جهش قابلتوجه دلار ایجاد کرده است. در حال حاضر، پرمیوم بازدهی اوراق ۱۰ساله خزانهداری آمریکا نسبت به باندهای آلمان نزدیک به ۱۵۰ واحد پایه ثابت مانده و واگرایی سیاستی را محدود نگه میدارد. باید به فروش رالیهای دلار نزدیک سطوح مقاومت کلیدی فکر کنیم، با این انتظار که بانکهای مرکزی خارجی در فصل پایانی سال همگام با فدرالرزرو حرکت کنند.
سرمایهگذاری خارجی و حمایت بازار
با وجود محدود بودن فضای صعودی، ورود عظیم سرمایه خارجی تضمین میکند که دلار از یک کف بسیار مستحکم برخوردار باشد. دادههای اخیر «سرمایه بینالمللی خزانهداری» (TIC) نشان میدهد سرمایهگذاران خارجی طی سال گذشته بیش از ۱.۶ تریلیون دلار اوراق بلندمدت آمریکا خریداری کردهاند که بهراحتی کسری تجاری آمریکا را پوشش میدهد. میتوان از این تقاضای زیرین قوی برای شناسایی سطوح حمایتی قابل اتکا هنگام قیمتگذاری ساختارهای اختیارِ فروش (Put) استفاده کرد.
افت اخیر قیمت نفت برنت به سمت محدوده میانی ۷۰ دلار، با موفقیت نوسان در بازار جهانی اوراق را آرام کرده است. کاهش هزینه انرژی فشار بر بازدهیهای جهانی را کمتر میکند و در کوتاهمدت خرید تهاجمی دلار را کمجذابتر میسازد. معاملهگران مشتقه باید گزارشهای انرژی ماه اکتبر و تحولات کشتیرانی جهانی را زیر نظر داشته باشند تا در برابر جهشهای ناگهانیِ ناشی از نفت، پوشش ریسک مناسبی اتخاذ کنند.