اصلاح قیمت نفت از شدت فروش اوراق قرضه جهانی کاسته و شتاب صعود اخیر دلار آمریکا را هم فرو نشانده است؛ در پی گزارش‌هایی درباره گفت‌وگو میان مذاکره‌کنندگان آمریکایی و ایرانی بر سر توافقی هفت‌روزه برای بازگشایی تنگه هرمز. با این حال، دلار همچنان از گسترش شکاف نرخ‌های بهره میان آمریکا و کشورهای گروه G6 حمایت می‌گیرد. این بادِ موافق اما با انقباض پولی سایر بانک‌های مرکزی بزرگ تعدیل می‌شود؛ امری که واگرایی سیاستی با فدرال‌رزرو را کمتر کرده و ممکن است مانع از حرکت پایدار دلار به بالای سقف ماه ژوئن شود.
جریان‌های برون‌مرزی به‌عنوان وزنه تعادل در برابر این سقف مطرح می‌شوند. در ۱۲ ماه منتهی به ژوئیه، سرمایه‌گذاران خارجی ۱,۷۵۴ میلیارد دلار اوراق بلندمدت آمریکا—شامل اوراق خزانه (Treasury bonds و notes)، اوراق شرکتی، سهام و اوراق آژانس‌های دولتی—انباشت کردند؛ در مقابل، کسری تجاری آمریکا در همین دوره ۷۴۳- میلیارد دلار بود. این شکاف نشان می‌دهد تقاضای زیربنایی برای دلار همچنان قوی است، حتی در شرایطی که همگرایی سیاست پولی جهانی، ظرفیت رشد بیشتر را محدود می‌کند.
دامنه نوسان دلار و استراتژی‌های مشتقه
انتظار داریم دلار آمریکا در هفته‌های پیشِ رو در یک دامنه نوسانی فشرده گرفتار بماند، زیرا تثبیت قیمت نفت، شتاب اخیر ارز را کاهش می‌دهد. به همین دلیل، توصیه می‌کنیم معامله‌گران مشتقه بر استراتژی‌های مناسب بازارِ رِنج تمرکز کنند؛ مانند «آیرن کندور» یا «شورت استرَنگل» روی جفت‌ارزهای اصلی دلاری مانند EUR/USD. این رویکرد به ما امکان می‌دهد از کاهش ارزش زمانی پرمیوم منتفع شویم، در حالی که دلار برای عبور از سقف‌های ژوئن با دشواری مواجه است.
با وجود اینکه گسترش فاصله نرخ‌های بهره میان آمریکا و سایر اقتصادهای بزرگ هنوز تا حدی از دلار حمایت می‌کند، اقدامات انقباضی سایر بانک‌های مرکزی، امکان هرگونه شکست بزرگ در USD را محدود کرده است. در حال حاضر، صرفِ بازدهی اوراق خزانه ۱۰ساله آمریکا نسبت به بوند آلمان نزدیک ۱۵۰ واحد پایه با ثبات مانده و واگرایی سیاستی را محدود نگه می‌دارد. باید به فروش رالی‌های دلار در نزدیکی سطوح مقاومت کلیدی فکر کنیم، با این انتظار که بانک‌های مرکزی خارجی در سه‌ماهه پایانی سال همگام با فدرال‌رزرو حرکت کنند.
سرمایه‌گذاری خارجی و حمایت بازار
هرچند پتانسیل رشد محدود است، اما هجوم گسترده سرمایه خارجی یک کف بسیار محکم برای دلار ایجاد می‌کند. داده‌های اخیر «جریان سرمایه بین‌المللی خزانه‌داری» (TIC) نشان می‌دهد سرمایه‌گذاران خارجی طی سال گذشته بیش از ۱.۶ تریلیون دلار اوراق بلندمدت آمریکا خریداری کرده‌اند که به‌راحتی کسری تجاری آمریکا را پوشش می‌دهد. می‌توانیم از این تقاضای قدرتمند زیربنایی برای شناسایی سطوح حمایتی قابل اتکا هنگام قیمت‌گذاری ساختارهای اختیار فروش (Put) استفاده کنیم.
افت اخیر قیمت نفت برنت به محدوده میانی ۷۰ دلار، با موفقیت نوسان بازار جهانی اوراق را آرام کرده است. کاهش هزینه انرژی فشار بر بازدهی‌های جهانی را کم می‌کند و خرید تهاجمی دلار را در کوتاه‌مدت کم‌جاذبه‌تر می‌سازد. معامله‌گران مشتقه باید گزارش‌های انرژی ماه اکتبر و تحولات کشتیرانی جهانی را زیر نظر داشته باشند تا در برابر نوسان‌های ناگهانیِ ناشی از نفت، پوشش ریسک مناسبی اتخاذ کنند.
