پیشنهاد خرید تملکی پی‌پال، روند احیای آن را می‌آزماید

پی‌پل در بخش زیادی از سال گذشته شبیه شرکتی بود که بازار بی‌سروصدا اعتمادش را به آن از دست داده است. این وضعیت در ۱۵ ژوئیه تغییر کرد؛ وقتی سهام پس از ارائه پیشنهاد خرید پی‌پل از سوی استرایپ و اَدونت اینترنشنال با قیمت ۶۰٫۵۰ دلار به‌ازای هر سهم، ۱۷٪ جهش کرد و ارزش پی‌پل را به بیش از ۵۳ میلیارد دلار رساند.

این پیشنهاد حدود ۲۸٪ «پرمیوم» (یعنی مبلغ اضافه بالاتر از قیمت پایانی روز قبل) نسبت به قیمت بسته‌شدن قبلی پی‌پل دارد و گفته می‌شود حدود ۵۰ میلیارد دلار «تأمین مالی بانکیِ تعهدشده» پشت آن است (یعنی بانک‌ها از قبل قول داده‌اند منابع لازم را فراهم کنند). منطق این معامله روشن است: استرایپ صاحب یک برند شناخته‌شده نزد مصرف‌کننده می‌شود؛ چیزی که تا امروز نداشته است. پی‌پل هم می‌تواند به شبکه بزرگ‌تری از «پرداخت‌های دیجیتال» (پرداخت‌های آنلاین و موبایلی) وصل شود.

اما سؤال اصلی قیمت است؛ اینکه ۶۰٫۵۰ دلار ارزش منصفانه است یا هنوز جای رشد دارد، به اتفاقات بعدی بستگی دارد.

هیچ چیز قطعی نیست. پی‌پل، استرایپ و اَدونت پس از علنی‌شدن خبر، از اظهارنظر خودداری کردند و پی‌پل هم به پیشنهاد پاسخ نداده است. این پیشنهاد پس از یک رویکرد قبلی در آوریل مطرح شده که به‌صورت خصوصی انجام شده بود؛ یعنی این پرونده احتمالاً مرحله تازه گفت‌وگویی است که ماه‌ها جریان داشته است.

چرخش پی‌پل زیر نظر مدیران جدید

شرکت اخیراً پس از دوره‌ای از «راهنمایی ضعیف» (پیش‌بینی‌ها و وعده‌های مدیریتی درباره عملکرد آینده که بازار را ناامید کرده) مدیرعامل، الکس کریس، را جایگزین کرد. انریکه لورس، مدیر اجرایی اچ‌پی، به‌عنوان رئیس و مدیرعامل منصوب شد. بنابراین فردی که اکنون پیشنهاد را بررسی می‌کند همان تیمی نیست که راهبردی را ساخته بود که وال‌استریت به آن بدبین شده بود.

این به معنی پذیرش قطعی پیشنهاد نیست. یک تحلیل‌گر در گزارش رویترز گفته مدیرعامل جدید ممکن است این رقم را پایین بداند.

«فکر نمی‌کنیم مدیرعامل جدید پی‌پل به احتمال زیاد چیزی را بپذیرد که می‌تواند یک پیشنهاد پایین (Low-ball؛ یعنی قیمت‌گذاری کمتر از ارزش واقعی) تلقی شود. اگر پیشنهاد فعلی فقط حرکت اول باشد، ممکن است استرایپ و اَدونت تا ۷۰ دلار به‌ازای هر سهم هم بالا بروند.» — اندرو جفری، تحلیل‌گر ویلیام بلر

با این حال، تغییر مدیریت فضای تصمیم‌گیری را عوض می‌کند؛ چون لورس قرار نیست از برنامه اصلاحی‌ای دفاع کند که خودش ساخته باشد.

چرا استرایپ پی‌پل را می‌خواهد

علاقه استرایپ به پی‌پل از یک خلأ ساده می‌آید: استرایپ زیرساخت پرداخت برای فروشندگان را ساخته، اما رابطه مستقیم با مصرف‌کننده را ندارد.

استرایپ پرداختِ هزاران کسب‌وکار آنلاین را در پشت‌صحنه انجام می‌دهد، اما بیشتر مشتریان هنگام پرداخت معمولاً نام استرایپ را نمی‌بینند.

پی‌پل و ونمو متفاوت‌اند: برندهای رو‌به‌مصرف‌کننده هستند؛ مردم آن‌ها را می‌شناسند و هنگام پرداخت عمداً انتخابشان می‌کنند.

خرید پی‌پل به استرایپ دو سوی تراکنش را می‌دهد:

این ترکیب باعث می‌شود استرایپ از نقش «پردازش‌گرِ پشت‌صحنه» به مالکِ رابطه مستقیم پرداخت با مصرف‌کننده تبدیل شود.

فشار استرایپ برای گسترش پرداخت‌های دیجیتال

این علاقه همچنین با برنامه گسترده‌تر استرایپ برای توسعه زیرساخت پرداخت‌های دیجیتال هم‌خوان است.

استرایپ شرکت Bridge را در اختیار دارد که برای کسب‌وکارها زیرساخت «استیبل‌کوین» (رمزارزی که قیمتش معمولاً به یک ارز مثل دلار وابسته است تا نوسانش کم باشد) فراهم می‌کند؛ از جمله پرداخت‌های برون‌مرزی و راهکارهای «رعایت مقررات» (Compliance؛ یعنی هماهنگی با قوانین و الزامات ضدپولشویی و مشابه آن). چیزی که کم دارد، شبکه بزرگ مصرف‌کننده است تا این ابزارها به دست کاربران روزمره برسد.

استیبل‌کوین پی‌پل یعنی PYUSD این خلأ را پر می‌کند. پی‌پل یک محصول استیبل‌کوین «دارای نظارت قانونی» (یعنی تحت چارچوب‌های رسمی و قابل پیگیری نهادهای ناظر) ساخته که حدود ۲٫۸ میلیارد دلار از آن در گردش است (در گردش یعنی مقدار واحدهایی که در بازار نگهداری و معامله می‌شود).

ترکیب شبکه فروشندگان استرایپ با کیف پول مصرف‌کننده پی‌پل، دو طرف زنجیره پرداخت را وصل می‌کند: کسب‌وکارهایی که به تسویه سریع‌تر نیاز دارند (تسویه یعنی نهایی‌شدن انتقال پول) و کاربرانی که از قبل با ابزارهای پرداخت دیجیتال کار می‌کنند.

مالکیت رابطه با مشتری

مزیت راهبردیِ بزرگ‌تر شاید کمتر مربوط به خود رمزارز باشد و بیشتر به مالکیت رابطه با مشتری برگردد.

استرایپ historically پشت‌صحنه بوده و بدون ساختن برند مصرف‌کننده، پرداخت فروشندگان را انجام داده است. همکاری آن با Crypto.com که اجازه می‌دهد Crypto.com Pay در میان فروشندگانی که با استرایپ کار می‌کنند فعال باشد، نشان می‌دهد استرایپ دنبال حضور مستقیم‌تر در پرداخت‌های مصرف‌کننده است.

اما همکاری‌ها محدودیت دارند؛ استرایپ مالک رابطه با مشتری نیست. خرید پی‌پل این را تغییر می‌دهد: به‌جای اینکه به یک پلتفرم دیگر کمک کند به مصرف‌کننده برسد، خودِ استرایپ مالک شبکه پرداخت مصرف‌کننده می‌شود.

اَدونت این راهبرد را ممکن می‌کند.

استرایپ منطق راهبردی را می‌آورد، و اَدونت توان تأمین مالی و تجربه صندوق‌های سرمایه‌گذاری خصوصی (Private Equity؛ شرکت‌هایی که با پول سرمایه‌گذاران، شرکت‌ها را می‌خرند و بازسازی می‌کنند) را برای اجرای معامله‌ای در این اندازه فراهم می‌کند. نقش اَدونت کمتر طراحی چشم‌انداز پرداخت استرایپ است و بیشتر کمک به مدیریت پی‌پل در دوره گذار احتمالی به یک شرکت خصوصی (غیربورسی) است.

همین ترکیب ساختار معامله را قابل اجرا می‌کند: استرایپ پلتفرم پرداخت مصرف‌کننده را به دست می‌آورد و اَدونت سرمایه و حمایت عملیاتی (کمک مدیریتی برای بهبود هزینه‌ها و ساختار) را برای بازآرایی کسب‌وکار پس از خرید تأمین می‌کند.

گام بعدی پی‌پل چیست

این پیشنهاد فقط شروع است. انتظار می‌رود هیئت‌مدیره پی‌پل از ۲۰ ژوئیه برای بررسی پیشنهاد جلسه بگذارد، اما این جلسه تصمیم نهایی نیست. در پیشنهاد خرید ناخواسته (Unsolicited؛ یعنی بدون درخواست یا دعوت طرف مقابل) با این ابعاد، معمولاً قدم اول «ارزیابی رسمی» است و قبل از مذاکره جدی، وکلا و بانک‌های سرمایه‌گذاری وارد می‌شوند.

قیمت پیشنهادی هم ممکن است نهایی نباشد. یک تحلیل‌گر ویلیام بلر به رویترز گفته اگر پیشنهاد فعلی فقط حرکت اول باشد، استرایپ و اَدونت شاید به سمت ۷۰ دلار به‌ازای هر سهم حرکت کنند. این هنوز در حد گمانه‌زنی است، اما سودآوری بهتر می‌تواند استدلال برای پیشنهاد بالاتر را قوی‌تر کند.

گروه خریداران هم پیچیده‌تر از چیزی است که تیترهای اولیه نشان داد. رویترز ابتدا استرایپ و اَدونت را خریداران مشترک معرفی کرد، اما CNBC بعداً گزارش داد ممکن است شرکت Block هم به گروه اضافه شود و هر سه شرکت در مجموع ۱۷ میلیارد دلار «تأمین مالی از محل سرمایه» (Equity Financing؛ یعنی پولی که از آورده سهامداران/شرکا تامین می‌شود، نه وام) تزریق کنند.

این یعنی ساختار معامله احتمالاً در ادامه تغییر می‌کند و الزاماً یک خرید ساده استرایپ-اَدونت نخواهد بود.

آزمون گزارش سود

پی‌پل با محاسبه متفاوتی از سوی سهامداران هم روبه‌رو است.

هشت روز بعد، گزارش عملکرد سه‌ماهه دوم پی‌پل در ۲۸ ژوئیه منتشر می‌شود.

• اگر پی‌پل نشان دهد برنامه اصلاحی‌اش نتیجه می‌دهد: هیئت‌مدیره دست بازتری دارد تا بگوید پیشنهاد فعلی شرکت را کم‌ارزش‌گذاری کرده است. سهام می‌تواند به سمت قیمت پیشنهادی و حتی بالاتر حرکت کند، اگر انتظارِ پیشنهاد بهتر تقویت شود.
• اگر نتایج ناامیدکننده باشد، سهامداران ممکن است پرمیوم ۲۸٪ را راه خروج جذاب ببینند و بخشی از رشد ناشی از خبر خرید از بین برود.

این سهم هنوز بیش از ۸۱٪ پایین‌تر از اوج‌های دوران کرونا است. برای بخشی از سرمایه‌گذاران، پرمیوم ۲۸٪ می‌تواند فرصتی برای خروج پس از چند سال عملکرد ضعیف باشد؛ فارغ از اینکه مدیریت درباره آینده شرکت چه دیدگاهی دارد.

پی‌پل در سه‌ماهه اول ۴۳۹ میلیون حساب فعال گزارش کرد؛ فقط حدود ۱٪ بیشتر از یک سال قبل. با این حال، تعداد حساب‌ها به‌تنهایی ارزش شرکت را توضیح نمی‌دهد.

خریدار برای «وجود داشتن» حساب‌ها پول نمی‌دهد؛ برای مشتریانی پول می‌دهد که همچنان هنگام پرداخت پی‌پل را انتخاب می‌کنند، حجم تراکنش می‌سازند و با وجود رقابت اپل‌پی، کارت‌های ذخیره‌شده و کیف‌پول‌های دیجیتال دیگر، فعال می‌مانند.

گزارش ۲۸ ژوئیه باید همین را روشن کند. منطق راهبردی روشن است، اما منطق ارزش‌گذاری هنوز روشن نیست.

معامله‌گران وضعیت را می‌سنجند

دو هفته آینده مسیر پی‌پل را مشخص می‌کند.

موارد مهم برای رصد:

• رشد پرداختِ برنددار در صفحه پرداخت (Branded checkout؛ یعنی کاربر به‌جای گزینه‌های عمومی پرداخت، مشخصاً پی‌پل را انتخاب کند)
• درآمدزایی ونمو (Monetisation؛ یعنی تبدیل کاربران و استفاده به درآمد)
• پیشرفت در کاهش هزینه‌ها
• چشم‌انداز مدیریت برای ادامه سال (Outlook؛ یعنی پیش‌بینی و جهت‌گیری رسمی شرکت)

استدلال راهبردی خرید روشن است: استرایپ چیزی را می‌خواهد که پی‌پل دارد؛ برند شناخته‌شده پرداخت مصرف‌کننده، پایگاه بزرگ کاربر و کیف پول دیجیتال جاافتاده.

اما سؤال سخت‌تر این است که آیا این دارایی‌ها داخل اکوسیستم استرایپ (یعنی مجموعه محصولات و شبکه مشتریان و فروشندگان آن) ارزش بیشتری دارند یا به‌عنوان یک شرکت مستقل.